اولین ملاقات (یک طرفه) من با بیتا به ۴ یا ۵ سال پیش بر میگردد . فکر می کنم تعطیلات بعد از عید بود ؛ در آن سال ها با فرشاد، فرانک و شمیم زیاد گذر و شد داشتم. فرشاد و فرانک با هم بودند ؛ بیشتر اوقات بیر

طاق آرزو, ها لاينتهي است. آرزو همان چيزيست كه تجمع دست نيافته ها براي انسان إيجاد ميكند. طاق آرزو هماني است كه در زندگي كنوني نيست و بیتا آن است كه در اين لحظه ، در اين مكان تنها در ذهن خودآگاه من حضو

زندگی, یکنواخت, است ... زندگی یک باخت بزرگ است که به آن محکوم شدهایم. ما را اینطور آموزش دادهاند که در خدمت فردیت خود و جامعه خود زندگی کنیم ولی چرا ؟ زندگی در یک روز از زندگی یک نفر یکنواخت نیست, ؛

به شدت احساس نیاز به سیگار, دارم ؛ انگار تمام اجزای بدنم دست نیاز سمت پکی به یک نخ سیگار دراز کردهاند. هر چقدر سعی میکنم روی یک کار تمرکز کنم فایده ای ندارد ... مینشینم پای یک مقاله در مورد ژنراتور ها

شدیدا, سردرگم, هستم ... دیروز بود که با همکاران اداره در مورد وضعیت های اخیر ایران صحبت میکردیم ؛ از وضعیت سیاسی گرفته و تصمیمات اخیر دولت (بودجه گذاری سال ۹۷، گران شدن بنزین، عوارض خروج از کشور)، تا مش

اولین ملاقات (یک طرفه) من با نرگس به ۴ یا ۵ سال پیش بر میگردد . فکر می کنم تعطیلات بعد از عید بود ؛ در آن سال ها با فرشاد، فرانک و شمیم زیاد گذر و شد داشتم. فرشاد و فرانک با هم بودند ؛ بیشتر اوقات بیرون رفتنمون با اونها بودم. دو مرغ عشق عاشق که بدجوری به پای هم گره خورده بودند ؛ همیشه لعنتی خدا ای

زندگی در میان جمعیت انسان های دیگر دشوار است . قضیه هم به این سادگی ها نیست که بتونی که اونقدر روی زندگی ات کنترل داشته باشی که بتونی دور پیله تنهایی خودت چمباته بزنی تو رو مجبور می کنند میون آدم ها زندگی کنی ؛ اجتماعی باشی ؛ برای رسیدن به نیاز های اولیه ات ناچار شی هر روز ریخت آدم های دیگه رو ببینی

طاق آرزو ها لاينتهي است. آرزو همان چيزيست كه تجمع دست نيافته ها براي انسان إيجاد ميكند. طاق آرزو هماني است كه در زندگي كنوني نيست و نرگس آن است كه در اين لحظه ، در اين مكان تنها در ذهن خودآگاه من حضور دارد. اينكه او الان از من غافل است ؛ طاق واقعيت است. اين است كه طاق واقعيت ميتواند به طاق ارزو

امروز انگار تابستان مهار شده بود ، علیرغم اینکه روز گرمی بود اما الان که حدود ساعت پنج و نیم عصر هست آتش آسمان کاملا پشت ابرهای نا مرئی خاکستر شده. روز قبل تقریبا همین وقتها بود که از پنجره غربی محل کار به بیرون نگاه کردم ، خورشید مثابه گلوله ای آتیشین در آسمان خود نمایی میکرد؛ طوری که انگار

تصور اینکه یک روز انسانی بتواند تنها در یک موضوع خاص و یک علاقه حس تحدید شود و دنباله روی یک هدف باشد ؛ دست کم برای من بسیار سخت و غیر قابل «شدن» هست . تصور اینکه بخوام مدعی این باشم که توی وبلاگی که ایجاد کردم می تونم در خصوص یکی از زمینه های حرفه کاری ام صحبت کنم هم غیر قابل «شدن» است . بسیاری از